Eerder vertelde ik u enkele anekdotes uit mijn makelaarspraktijk. Daar reageerde u zo enthousiast op, dat ik graag nog een paar belevenissen met u deel. “Vaak komen we uit bij verdriet”, zei mijn collega, op mijn vraag naar verhalen die hem zijn bijgebleven. Dat is waar. Een scheiding, een overlijden of een faillissement zijn regelmatig aanleiding voor de verkoop van een woning of bedrijf.

Een traject vol met emoties waar we zo goed mogelijk mee omgaan. Naast deze trieste verhalen hou ik volop grappige, gekke en bijzondere verhalen over. Want zeg nou zelf, doucht u wel eens 10 keer op één dag? Ik doe dat zeker niet dagelijks. Maar wel bij een recente taxatie. Ik ging namelijk vijf locaties van een varkensbedrijf langs om de waarde te bepalen. Vanwege de strenge hygiëneregels moest ik vóór ik het bedrijf betrad alle kleding uittrekken, douchen en speciale kleding aan. Plus hetzelfde ritueel bij het verlaten van het bedrijf.

U snapt dat ik sindsdien een kam en gel meeneem naar een taxatie. Die waardebepalingen leveren trouwens vaak fantastische verhalen op. Van gênante voorwerpen die uit kasten vallen tot blote dames op de gang van een studentenflat. Of die keer bij het Turkse theehuis. Zo’n zaal vol keuvelende mannen, blauwe walm van de rook en de geur van zoete Turkse thee is al een ervaring op zich. De tuin achter het theehuis bekeek ik uiteraard ook. Het was een verwaarloosde groenstrook met een krakkemikkig tuinhuisje.

Ik trok de klemmende deur van het hokje open en… daar was een kapper enkele theehuisgasten aan het knippen. Die zag ik niet aankomen! Excuses roepend sloot ik snel de deur. Van een hele andere orde was het jonge echtpaar dat de boerderij erfde van een oude vrijgezelle oom. Ze wilden het boeltje verkopen en vertelden me dat ome Ko altijd mopperde op de dieseldieven. Die haalden namelijk op zondag, terwijl hij in de kerk zat, zijn tank achter de schuur leeg.

Die dieven bleken dus een groot gat in de dieseltank te zijn. De grond was mega verontreinigd met dito reinigingskosten. Hun erfenis werd zo helaas een stukje kleiner. Dat brengt me op het verhaal van… Nee, dat bewaar ik voor wellicht een andere keer.

Twan Schalk
Makelaar - taxateur