Het is een geliefd onderwerp tijdens onze NVM-scholingsdagen: de sterke verhalen en de blunders van collega’s uit het land. Iemand die een woning taxeert op het juiste huisnummer, maar in de verkeerde straat. Foutje! Een collega die met geïnteresseerde kopers een huis bezichtigt, waarvan de eigenaren op vakantie zijn treft in de slaapkamer dochter en vriend aan in een zeer innige positie. Oeps! Of het verhaal over de –inmiddels gelukkig niet meer werkzame- makelaar die kopers uitlegde dat de Nationale Hypotheek Garantie alleen bedoeld was voor het geval er een Derde Wereldoorlog zou uitbreken. Faal! In de makelaardij is het net als in andere beroepsgroepen. Waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt. En de grappigste of gekste verhalen blijven nu eenmaal het langste plakken in je geheugen. 
Ook ik moet bekennen dat het bij mij niet altijd vlekkeloos verloopt. Dat kan vervelend zijn voor de klant. Bijvoorbeeld wanneer we bij de ondertekening van een overeenkomst tot de ontdekking komen dat de naam van de koper verkeerd is gespeld. Dat lossen we dan snel op. Als goedmaker zorgen we voor een bloemetje. Soms zijn het flaters waar ik, en zeker mijn collega’s, achteraf smakelijk om kunnen lachen. Zoals die ene keer dat ik een afspraak had voor een bezichtiging. Het was een superdrukke dag op kantoor. Aan het eind van de middag sprong ik in mijn auto om naar de woning te rijden waar de klanten op mij stonden te wachten. Halverwege hield mijn auto er ineens mee op. Toen wist ik het weer: ‘Oh ja, ik had vanochtend moeten tanken! Gelukkig vatte de klant mijn blunder sportief op en maakten we snel een nieuwe afspraak. Maar stom is het wel. ‘Neem je een jerrycan mee?’, vragen mijn collega’s me sindsdien als ik op weg ga naar een afspraak. Zo vragen ze me ook plagend of ik wel zeker weet of mijn klant een man of een vrouw is. Dat komt omdat ik eens tijdens een telefoongesprek mijn gesprekspartner steeds ‘mevrouw’ noemde. Ik vroeg me af waarom onze secretaresse tijdens dat gesprek zo naar mij zat te gebaren. Dat bleek nadat het gesprek was beëindigd. Mijn ‘mevrouw’ aan de telefoon, bleek een man te zijn. Best gênant vond ik dat achteraf. Maar ja, wie nooit een blunder maakt, kan alleen maar saaie verhalen vertellen.  

Bram Esvelt
Makelaar